Kamu...
Alhamdulillah.. bnyk perkara yg sy belajar dari kamu sepanjang kita kenal..
Kamu kenalkan sy dgn jemaah.. agar sy tak terasa kesorangan...
Kamu ajarkan sy sabar... agar sy tak terlalu ikut emosi.. walaupun akhirya..marah dan geram tu sy lepaskan pada kmu.. kamu sabar je.. sy yg jadi malu..malu pada diri...
Terima kasih sbb selalu ingatkan sy agar berlapang dada..sbb dlu sy suka pendam dan jadi dendam...
Terima kasih sbb selalu maafkan sy.. yg akhirnya sy juga belajar jadi pemaaf..
Terima kasih ajarkan sy jadi kuat! sbb sy selalu rasa letih dan lelah dalam gerak kerja ini..
Dalam tak sedar... sepanjang perkenalan kita... banyak perkara yg saya belajar..
Terima kasih kerana setia disini sehingga ke hari ini.. tak pernah jemu menemani.. tak pernah lelah memberi senyuman buat penguat langkah ini...
Semoga..lepas kamu keluar dari sini.. menuju ke medan lapangan nnt... terus kuat utk istiqamah... kemaskan langkah.. tetapkan matlamat.... dan doakan kami... moga redha Allah sentiasa iring..
mungkin ana juga baru terbaca kembali 'terlalu rahsia' setelah hampir tahun ke dua warkah itu berlalu sepi... malu bila diingtkn kembali..
bila ana tgok bulan dan bintang...
ana selalu teringat kata² akh...
" bintang dan bulan?.. itu same krana semua ciptaan Allah.. bila bulan dipagari bintang itu hebat.. ana simpul kn bintang itu akhlak dan bulan itu muslimat.."
Maafkan ana kerana selalu tak sempurna... ana x mmpu jd muslimah yg hebat akhlaknya...
mungkinkah ada sinar? :')
No comments:
Post a Comment